Over

Wat ik het liefst zou willen

Ik zou willen dat ik mijzelf, zoals ik me nu voel en met wat ik nu weet, vijf jaar geleden zou zijn tegengekomen. 

Ik zou mijzelf een enorme knuffel hebben gegeven en daarna zou ik mijzelf verteld hebben dat een ander leven, een leven zonder de verstikkende greep van alcohol, wél mogelijk is voor mij. Ik zou mijzelf aangemoedigd hebben de sprong te wagen en erop te vertrouwen dat het goed komt. Want een leven in vrijheid van alcohol is mooier dan ik me op dat moment kon voorstellen. Ik zou mezelf verteld hebben dat ik het waard ben.

En vandaag zeg ik dat tegen jou….

OVER MIJ

Ongemakkelijk en beschaamd, zo heb ik me van jongs af aan gevoeld. Ongemakkelijk omdat ik het gevoel had dat ik er niet bij hoorde, dat ik me anders moest voordoen om leuk en geaccepteerd te worden. Beschaamd omdat ik opgroeide in een disfunctioneel gezin met gescheiden ouders, financiele zorgen en een aan alcohol verslaafde moeder. Ik wilde ‘normaal’ zijn. Ik wilde onderdeel zijn van een warm en liefdevol gezin, zoals ik dat bij vriendinnen zag.

Ik ben alles gaan doen om me hieraan te ontworstelen. Mijn leven moest en zou anders worden. Ik wilde bewijzen dat ik er wel toe deed. Falen was geen optie, want dan zou ik (weer) afgewezen kunnen worden en dat moest ik voorkomen. Alcohol heeft mij hierbij geholpen, althans dat dacht ik. In het begin was het allemaal nog best onschuldig en hanteerbaar maar naarmate de jaren vorderden nam alcohol een steeds grotere rol in mijn leven in.

Met alcohol zwakte ik de strenge en straffende stemmen in mijn hoofd af. Ik hoefde dan even niet meer van mijzelf te horen dat ik het niet goed genoeg deed en dat ik als persoon steken liet vallen. Van binnen ging ik eraan kapot maar de schaamte die ik voelde was zo enorm dat ik er alles aan deed om het te verbergen.

Ik heb ontelbare keren geprobeerd te stoppen. Iedere ochtend zei ik tegen mijzelf on der de douche: “vandaag is de eerste dag van je nieuwe leven”. Ik was er iedere ochtend ook weer vast van overtuigd dat ik die dag niet zou drinken, want op dat moment wilde ik dat ook écht niet. Soms ging het een tijdje goed maar vaker sneuvelde het voornemen nog dezelfde dag. En de volgende dag stond ik dan weer verdrietig, bang en boos op mijzelf onder de douche. Vandaag zou ik nog harder mijn best doen. Deze cyclus herhaalde zich eindeloos.

Ik snapte niet waarom ik niet ‘normaal’ kon drinken of kon stoppen als ik me dat voornam. Alle andere dingen in mijn leven had ik wel voor elkaar, ik had een lieve man, leuke vrienden een fijn huis en een leuke baan. Wat was er toch mis met mij?

Tot de dag kwam waarop ik het niet langer kon of wilde ontkennen. Ik was op en ik voelde dat alles wat me lief was uit mijn handen aan het glippen was. Die dag ben ik hulp gaan zoeken. Nog zonder veel verwachtingen of hoop, ik had het al zo vaak geprobeerd en iedere keer was het op niets uitgelopen. En toch voelde het deze keer anders, het voelde alsof het nu of nooit was en ik verlangde intens naar een ander leven.

Ik ben het ook anders gaan aanpakken dan alle andere voorgaande keren. Ik heb hulp gevraagd in plaats van dat ik het in mijn eentje bleef doen.Ik ben gaan vertrouwen op kennis en ervaring van andere mensen, veelal mensen die zelf ook hun verslaving hebben overwonnen en dat heeft het verschil gemaakt. Er volgde een intensief maar heel mooi pad van zelfonderzoek, therapie, tijd en ruimte.

Ik ontwikkelde in deze tijd een groot verlangen naar kennis over verslaving en vond enorm veel inspiratie in verhalen van anderen die hetzelfde door hadden gemaakt als ik.Ik wilde begrijpen hoe het heeft kunnen gebeuren dat ik mezelf zo ben verloren. Zo ben ik ik aanraking gekomen met This Naked Mind van Annie Grace. Een fantastische en ‘life-changing’ ervaring voor mij.

Dit heeft ervoor gezorgd dat ik aan een nieuw hoofdstuk in mijn leven ben begonnen. Een hoofdstuk waarin ik mag doorgeven wat ik zelf heb ontvangen. Een leven in vrijheid van alcohol.

Over Invloed Herstelcoaching draait op SYS PlatformSYS Platform - Websites voor coaches